บทที่ 15 สงครามประสาท

ปรางปวีร์ตัวสั่นสะท้าน ร่างกายแข็งทื่อเมื่อตกอยู่ในภวังค์ของดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวที่เจือประกายลึกล้ำ

สายตาของตุลย์เลื่อนต่ำลงมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากบางสีระเรื่อซึ่งอยู่ห่างเพียงคืบ ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดกัน ความเงียบงันถูกแทนที่ด้วยเสียงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวระทึก

เสี้ยววินาทีที่สติกำลังจะหลุดลอยไปก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ